web analytics

NIEUW: ONderLINERS, afsluitstrips onder je mail.

Bij een RECHTSKLIK op een mailhit verschijnt een menuutje. Selecteer dan: “Per E-mail verzenden” en de door jou uitverkoren onderliner wordt later in je E-mail mee-verzonden.

Voor de allernieuwste MAILHITS: bezoek elke week de website http://mailhits.eu

foto

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.fanvanfryslan.nl/wordpress/2007/05/nieuw-onderliners-afsluitstrips-onder-je-mail/

Weekblog 2007-21. Meer PAARDENGEFLUISTER.

foto

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

227. Dy’t de leie bongelje lit, kin noch mei in mak hynder op ‘e rin reitsje.                                                                  Wie de teugel laat verslappen, kan met een mak paard nog op hol raken.

226. Wa’t foar ezel berne is, komt nea op ’t hynder.
Wie voor een ezel geboren is, komt nooit op het paard.

225. Hurdrinders binne dearinders.
Wie té hard van stapel loopt, volbrengt het meestal niet.

224. De bêste hynders wurde op ‘e stal socht.
Een degelijk meisje vind je bij haar ouders thuis.

223. Better in bline hynst as in leech helter.
Beter een blind paard dan een leeg halster.
Beter een half ei dan een lege dop.

foto 

Je kunt een paard wel naar het water trekken, maar niet dwingen dat het drinkt. 

Het oog van de meester maakt het paard vet*

Een gouden zadel maakt geen ezel tot paard.

Ook het beste paard struikelt wel eens.

Oude paarden stalt men achter de schans. 

foto

SKOWE JO EK MAR OAN.
Wat prachtich datst hjir eefkes omstrúnst. Jofel dat je weer even keek.
Bedankt en….OANT SJEN.

 

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.fanvanfryslan.nl/wordpress/2007/05/weekblog-2007-21-meer-paardengefluister/

Info energie-opwekkingstechnieken: Column ELKE MEDAILLE HEEFT ZIJN KEERZIJDE. deel 1.

ELKE MEDAILLE HEEFT ZIJN KEERZIJDE

In de ogen van beleidsmakers mankeert er altijd heel wat aan bestaande voorzieningen, maar hun broedoven-vers en vernieuwend concept zou daarvoor alle oplossingen bieden. Die visie geldt dus voor dat hopeloos verouderde plan en merkwaardig genoeg zal het even later ook wel weer voor dit fantastische, nieuwe plan gaan gelden. Want ook dát is mensenwerk. En dus worden er fouten gemaakt. Soms zeer ernstige…… zal pas later blijken.

Het komt me daarom voor dat men, bij de uitwerking van plannen met een grote impact op de maatschappij, omzichtiger te werk zou moeten gaan. Achterdochtig, verder kijkend dan de bestuurlijke neus lang is naar mogelijk misbruik en kwalijke gevolgen.

Vaak ligt een blinde vlek ten grondslag aan het falen van een schijnbaar goed idee. En een blindelings vertrouwen in de goede keus van de uitgangspunten door iemand anders. Omdat bij veel besturen niet voldoende menskracht en expertise voorhanden is, worden vandaag de dag talloze plannen extern, door project-ontwikkelaars bedacht. Die plannen worden domweg GEKOCHT. En die koop wordt dan vrijwel kritiekloos omarmd, mede omdat het aankoopbedrag moet worden gerechtvaardigd. Een controle-orgaan als een gemeenteraad heeft echter meestal onvoldoende tijd, interesse, inzicht, expertise en kritische zin in huis.

In Sittard is vorige week ( 100507) een biomassacentrale door brand verwoest na ontploffing van de oververhitte voorraad koelolie. Met de bouw van die fabriek was het gemeentebestuur  akkoord gegaan. Een mogelijke oververhitting en de gevolgen daarvan waren dus niet voorzien.

In Drachten zijn aan de orde tenminste drie projecten in de energie-sector: de bouw van een biomassa-centrale, van een ZEPP-centrale en van een vijftal supergrote windmolens. Over deze projecten is, voor de doelgroep de burger, alleen in de landelijke en provinciale pers gepubliceerd. Vol beloften in hoera-stijl. Verhalen omgeven door afleidende rookgordijnen en vrijwel volledig aangegeven door de project-ontwikkelaar zelf. Zo van: hiermee lossen we het mondiale CO2-probleem wel eventjes op. Of: we werken met onze methode alle biologische reststof-overschotten in Nederland wel even weg. Of: Met vijf vijfendertig metershoge windmolens wordt een grote bijdrage geleverd aan de gemeentelijke inspanningsverplichting voor het Kyoto-verdrag.

Bij het Smallingerlandse plan voor de bouw van een biomassa-centrale (plan Verhave) gaat het om een nog niet bewezen techniek. Er zou een sterk-geconcentreerde kunstmeststof worden geproduceerd, waarbij m.i. gedegen moet worden gekeken naar het opslagprobleem/ontploffingsgevaar. Want zelfs rottingsgas van een groenbak schijnt explosief te zijn. Verder is voor dit plannetje zowel de verkrijgbaarheid van de grondstoffen (varkensmest en biologische restanten van de supermarkt) als de afzetmogelijkheden van de producten (heet water op de Friese boezem, afval-sinters en de kunstmeststof) problematisch. De belangrijkste vraag is echter of het vervoer van de benodigde afvalstoffen uit Zuid-Nederland (Brabant, Zeeland) niet méér CO2-uitstoot veroorzaakt, dan bij het project als besparing wordt verondersteld.

Bij het lokale plan voor de bouw van een experimentele ZEPP ( dat is stroomopwekking zonder CO2-uitstoot in de lucht) is het de bedoeling dat het vervelende broeikasgas CO2 ondergronds wordt opgeslagen. In een aardgashoudende zandsteenlaag. Uit een bijna-leeg en daarom verlaten veldje wordt eerst een restje aardgas gezogen en verbrand, waarbij CO2 ONTSTAAT. Dat CO2 moet in het veld worden terug-gepompt, aardgas moet worden aangezogen, er moeten lang, dubbel pijpleidingstelsel worden gelegd en geboord.

Bij dit project zou m.i. eerst onderzocht moeten worden in hoeverre deze techniek behalve “CO2-neutraal”ook energie-neutraal is. Want misschien kost dit proefproject ook meer energie dan het oplevert. Een langdurige, aanvullende grote opbrengst van aardgas uit deze gashoudende zandsteenplaat zie ik niet zitten. En daarmee ook niet een forse CO2-opslagmogelijkheid. Want ik heb mijn bedenkingen tegen de voorspiegeling van de project-ontwikkelaar dat het CO2-gas al het resterende aardgas dwars door die zandplaat zal vooruitduwen, vanaf het inlaatgaatje netjes in de richting van het uitvoergaatje twee, drie kilometer verderop.

Bovendien zal de bouw van deze ZEPP  (plus een aanleunende fabriek voor het maken van zuivere zuurstof) moeten worden bekostigd. En de productie van zuurstof kost normaliter veel kostbare energie. Ook hierbij is de afname van de eindproducten (heet water op de Friese boezem, warmwater aan het omringende industrie-gebied en stroom aan het net) nogal dubieus.

Voor wat betreft de bouw van torenhoge windmolens naast een nieuwe laagbouw- woningwijk. Horizonvervuiling, geluidsoverlast? Jazeker. Belangrijk ook is de bedrijfs-onzekerheid (stil-legging voor reparaties en: het waait hier toch niet altijd). En: de bouw ervan is nogal kostbaar. Voor mij telt, dat het neerzetten van windmolens in onbewoond gebied (Sahara, Siberische toendra’s, desnoods het Friese waddengebied) menslievender is. Want electro is simpel via een draadje te vervoeren en verderop lust men er ook wel stroompap van.

Het komt me voor dat in veel gevallen dit soort projecten alleen gerealiseerd kunnen worden met een groot kapitaal aan subsidies (onze belastingcenten) plus durf-investeringen door de particuliere geldschieters. En, ook al zeggen ze van wel, investeerders geven geen cent om het milieu en geen cent voor zo’n project, totdat ze denken er flink aan te kunnen verdienen.

Het allerbelangrijkste is, dat deze Nederlandse milieusparende pogingen mondiaal gezien helemaal niets uitmaken. Nou, misschien 0,0001% reductie. Want de grootste vervuilers geven niet thuis. In het buitenland niet en ook in ons landje niet. Vandaag werd bekend dat jaarlijks de CO2-uitstoot mondiaal gemiddeld met 3,1 % GROEIT i.p.v. afneemt en dat is erger dan in het ergste scenario.

Smoesjes, dat voor duizenden gezinnen GROENE stroom zal worden geproduceerd, slik ik niet. Want hier is de meeste energie nodig voor de bouw en productieprocessen. CO2-afvang maakt stroom alleen maar duurder. Ook voor de Smallingerlanders kost elektro alleen maar meer. En die stroom wordt óók deels opgewekt in milieuvervuilende kolengestookte en kernenergie-centrales. Het aanpraten van een vals bewustzijn over hoognodige vermindering van de CO2-uitstoot zal bij mij niet lukken.

 Want nog steeds slingeren de Nederlandse kolen-en gasgestookte centrales enorme hoeveelheden broeikasgas de atmosfeer in. Tijdens het opwekken van de in Nederland benodigde energie wordt jaarlijks naar schatting 200 miljoen ton CO2 geproduceerd en in de atmosfeer geloosd. Een opslag door de grote maatschappijen van hooguit een derde deel daarvan in de bron van afkomst zou pas in 2040 aantrekkelijk én technisch mogelijk kunnen zijn.

Zelfs bij een, ogenschijnlijk zeer milieuvriendelijke activiteit als compostering van GFT-resten kunnen er milieubelastende gevolgen zijn. Als ik bijvoorbeeld eens grofweg bereken hoeveel groenbakvoer vanaf 2008 naar Drachten kan worden aangevoerd voor compostering ofwel vergisting in één enkele biomassacentrale, dan kan dat oplopen tot 300.000 ton. Met een vrachtwagenlading van 30 ton per keer en visa-versa dan zijn dat jaarlijks 20.000 vervoersbewegingen. En dan hebben we het nog niet gehad over het vervoer later van geproduceerde stoffen ( compost, afvalstoffen, meststof) van zeker 100.000 ton. Al de daarvoor gebruikte vrachtwagens verbranden heel wat diesel-energie, gooien heel wat roet, fijnstof en CO2 de lucht in.

En dat is precies wat de bestuurders niet meer willen. Zeggen ze.

Om die redenen is een goede, eerlijke publieke voorlichting beslist nodig. Gelukkig deelt de gemeenteraad die mening en organiseert aanstaande 24 mei 2007 in de Drachtster schouwburg De Lawei een hearing over diverse alternatieve energie-opwekkingstechnieken.
Voor het beter kunnen bekijken van de keerzijde van de mooi voorgespiegelde medaille zal Drachten nog ff moeten wachten.                                                         Anna Liese

 

Vrolijke noot: AL DEZE DRIE PROJECTEN in Smallingerland zijn NIET doorgegaan.

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.fanvanfryslan.nl/wordpress/2007/05/info-energie-opwekkingstechnieken-column-elke-medaille-heeft-zijn-keerzijde-deel-1/

Weekblog 2007-19: HET WILHELMUS. ERGENS in FRIESLAND tussen DOKKUM en EE.

    De avond wandelt
langzaam aan dit huis voorbij,
de vogels zwijgen,
sterren komen een voor een,
het dorp doet haar lichtjes uit.


Tanka van Johanna Kruit

                              foto

 

 

foto
 

 

 

 

 

Medio 2017: 

 

Scholen moeten leerlingen les gaan geven in de tekst, betekenis en melodie van het Wilhelmus. Ook moeten Nederlanders op hun 18de verjaardag van hun burgemeester een boekje krijgen over de geschiedenis van Nederland met een uitleg van onze ‘democratische rechtsstaat’. Dat willen de formerende partijen VVD, CDA, D66 en ChristenUnie, blijkt uit een concept-tekst voor het regeerakkoord.

 

WILHELMUS, VOLKS-LIED ?

Gisteren, precies 75 jaar geleden, op 10 mei 1932 werd het Wilhelmus bevorderd tot Nationaal Volkslied. De tekst ervan is een 15-delig gedicht, waarschijnlijk geschreven rond 1590 door ene Marnix van Sint Aldegonde. De melodie ervan is dat van een nóg stokouder Frans soldatenliedje uit 1568. 

Het is merkwaardig hoe zuinig de Hollanders zijn met dit gedicht. Intussen is het taalgebruik en zijn de omstandigheden in deze contreien nogal wat veranderd en snappen weinig mensen meer iets van de tekst. Zeker de instromers van de laatste eeuwen, maar ook Friezen hebben er nauwelijks binding mee. Zo weinig dat bij het ( moeten) meezingen van deze verzen bij velen de monden nog wel open gaan, maar meteen weer dichtklappen ( al na de eerste zin van het eerste couplet) omdat er dan beseft wordt, wat de tekst inhoudt.
Kijk maar eens naar de eerste drie van de vijftien coupletten en

probeer dát maar eens uit te leggen.
 
 

 2017: 

WILLEM VAN NASSOV ( Een Nieu Christelick Liedt )

 

Wilhelmus van Nassouwe
Ben ick van Duytschen bloet,
Den Vaderlandt getrouwe
Blijf ick tot in de doot:
Een Price van Oraengien
Ben ick vrij onverveert,
Den Coninck van Hispaengien
Heb ick altijt gheert.
In Godes vrees te leven
Heb ick altijt betracht,
Daerom ben ick verdreven
Om landt om Luyd ghebracht:
Maer Godt sal my regeren
Als een goet Instrument,
Dat ick zal wederkeeren
In mijnen Regiment.
Lyf en goet al te samen
Heb ick u niet verschoont,
Mijn broeders hooch van Namen
Hebben u oock vertoont:
Graef Adolff is ghebleven
In Vriesland in den slaech,
Syn siel int ewich Leven
Verwacht den Jongsten dach.

De overige coupletten van deze oudste versie zal ik u besparen. Ik ben zo vrij om me te onthouden van een volledige tekst-analyse. Ik knip maar wat uit deze eerste drie coupletten, waarbij de spellingcontrole meteen op tilt slaat: 

Waarom zou ik een mij onbekende, reeds langs geleden overleden figuur gaan ophemelen? Heb ik Duits bloed in mijn aderen soms? En: de Coninck van Spanje vereren? Wat is dát voor onzin. Zó koningsgezind ben ick nou ook weer niet. Is dit niet heulen met een vroegere vijand, waar ooit tachtig jaar tegen geknokt is? Ook zijn alle Nederlanders niet uitzonderlijk kerkelijk meer en wordt er misschien meer naar Allah gebeden dan naar God. Zekers laat ik me niet gebruiken als instrument in een regiment. Of zal ik ene Willem gaan verschonen.

Al in 1933 schreef ene Knappert:  “Hoe jammer, het moet mij van het hart, dat ons volk van dit onvolprezen en aangrijpend lied slechts twee coupletten kent”. Bij sportieve bijeenkomsten bakken vandaagdedag publiek en de sporthelden er al helemaal niets van.
Bovendien is er nogal wat aan de tekst verrommeld. De eerste zin bijvoorbeeld was ooit “O Godt, hoe wonderlijcke staet ghi ons allen by”.

Om maar eens een knoop door te hakken: het lijkt me de hoogste tijd dat dit uit tenminste 1575 stammende, onbegrepen en  ellendiglange lied eens wordt vervangen door een ietwat toepasselijker en vrolijker “volkslied” van en voor deze hedendaagse multiculturele samenleving. Misschien zien ook de nieuwe medeburgers meer zitten in een gloednieuw lied als: “WIJ NEDERLANDERS”. Een lied, wat door jong én oud, mannen en vrouwen, door autochtoon en allochtoon, door Hollanders, Friezen, Turken, Marokkanen, Surinamers en alle anderen wél uit volle borst meegebruld of meegekweeld kan worden.

Een  MEDELANDERLIED dus als samenbindend element:        Ann@Liese

foto

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.fanvanfryslan.nl/wordpress/2007/05/weekblog-2007-19-het-wilhelmus-ergens-in-friesland-tussen-dokkum-en-ee/

2007-18: FEESTNUMMER. De TSIEN over DROMEN. 1-jarig bestaan, 2 ONderLINERS, 3 haiku.

 
foto
 
 
 
 
 
 

 

Dromen zijn erg belangrijk. Je kunt alleen iets realiseren als je je er een voorstelling kunt van maken. George Lucas

Om je te verzoenen met je lot heb je soms niets anders nodig dan een benarde droom. Michel Simon

Grote dromers doen nadenken. Grote denkers doen dromen. Scutenaire R.Lembke Phil Bosmans

Dromen zijn vrijetijdsbesteding van de hersenen.

Als een droom sterft in een mens, dan sterft de mens.

Dromen over wie je wilt zijn,  is voorbijgaan aan wie je bent.

 
 
foto
 
 
 
 
 
 

– Wie in de wolken leeft, loopt het gevaar dat hij afdrijft.

– Leer van gisteren, droom van morgen, maar leef vandaag.

– Als ik dagdroom heb ik nooit een nachtmerrie.

– Van een droom alleen kun je niet leven.

 Dit gratis internet-weekblad uit de grootste en luchtzuiverste provincie van Nederland is bedoeld voor lezers met belangstelling voor het Friese land, de Friezen en hun taal, de Friese geschiedenis en cultuur in brede zin. Op eenvoudig niveau probeer ik niet-Friestaligen (autochtoon of allochtoon) via de SPREKWURDEN in contact te brengen met het zeer oude, rijke en mooie Frysk. Want wat is gemakkelijker te leren en te onthouden dan een (meestal al in de Nederlandse versie bekend) spreekwoord.

 

De nieuwste service is een collectie afsluitstrips ( de MAILHITS), waaruit u kunt kiezen voor een tekst-ondersteunende voetregel in Uw E-mail. U ript ze van het mailhitsblog.wordpress.com
Ik hoop dat door u  ook heel veel anderen deze (nu nog originele) mogelijkheid regelmatig gaan benutten.

 

 

Man: Vannacht heb ik gedroomd dat ik een heerlijk tochtje aan het maken was per motorfiets. Vrouw: Ja, ik heb je motor horen ronken!

 
Drie haiku van Johanna Kruit, vertaald als haikû door Jurjen van der Meer.
 

Een leeuwerik zingt
door het allerdiepste blauw
dwalen mijn ogen.

 

Sjongende ljurkjes,
troch it alderdjipste blau
dwale myn eagen.

 


Op het oude plein
speelt de zon een spelletje
onder de bomen.

 

Op it âlde plein
boartet ûnder de beammen
stil it sinneljocht.

 


Soms laat ik het toe
durf ik aan jou te denken
alsof jij er bent.

 

Soms mei it eefkes.
doar ik oan dy te tinken.
krekt as bisto der.

 


Mei 2016. Het weblog ONLINERS uit FRIESLAND is 10 jaar geleden omgevormd in de website FANvanFRIESLAND ( www.fanvanfryslan.nl ). Het geheel telt nu meer dan 2000 edities. Wegens een overschot aan bijdragen zijn veel ervan verplaatst naar het weblog http://123gedichtengedachten.wordpress.com

 

WAARME GROETNIS en IN SINNIGE DEI


HENK VEENSTRA

 
 

 

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.fanvanfryslan.nl/wordpress/2007/05/2007-18-feestnummer-column-de-tsien-over-dromen-1-jarig-bestaan-2-onderliners-3-haiku/

Afdraaien op SCHIERMONNIKOOG, weekblog 2007-17.

SCHIERMONNIKOOG.

Schiermonnikoog is voor ons een bijzonder eiland, liggend tussen het Wad en de Noordzee. Deze Friese gemeente heeft maar één dorpje, met goede voorzieningen die het wonen of het tijdelijke verblijf op Schiermonnikoog heel aantrekkelijk maken. In 2006 werd dit eiland zelfs uitverkoren tot het mooiste plekje van Nederland.
In de Middeleeuwen was het eiland bezit van het klooster Klaerkamp. In 1580 werd Schiermonnikoog eigendom van de provincie Friesland. In 1638 werd het eiland verkocht aan Johan Stachouwer. In 1859 ging het naar Banck en in 1893 naar Von Bernstorff-Wehningen. Later is het verkocht aan een Duitse grafelijke familie, die er in 1945 afstand van moest doen.

Schiermonnikoog, het kleinste bewoonde Waddeneiland.
Het is ongeveer achttien kilometer lang en vier kilometer breed en heeft één dorp. Omstreeks 1720 werden nabij de Oosterduinen de eerste huizen gebouwd, wat heeft geleid tot het huidige dorp Schiermonnikoog. De bebouwing van nu laat nog veel zien van hoe het toen geweest is. Er wonen minder dan duizend mensen op Schiermonnikoog. Alle bewoners van deze kleinste Nederlandse gemeente Schiermonnikoog kennen elkaar en er heerst een gemoedelijke en gezellige sfeer.

Rust en stilte hoeven we er niet te zoeken: die zijn er. Alleen de eilandbewoners mogen auto’s gebruiken, gasten moeten dit vervoermiddel achterlaten in de parkeergarage bij Lauwersoog of in Esonstad, vanwaar de boten vertrekken. De afstand is niet groot, hoogstens vijftig minuten varen. Deze korte reistijd is voor ons een extra reden om, vooral in het rustige voor- of najaar, zo nu en dan voor een dag of een korte vakantie naar Schiermonnikoog te gaan. Het uitgebreide, goed-onderhouden net van wandel-, fiets- en ruiterpaden nodigt ons uit om actief van de omgeving te genieten. Schier-fietsen zijn volop te huur om daarmee overal de natuur optimaal te kunnen beleven. Die natuur is er voor iedereen, vandaar dat op Schiermonnikoog maar weinig is afgesloten. Er zijn volop mogelijkheden om het eiland te ontdekken en te genieten van natuur én cultuur. Vanaf de duintoppen zien we bij goed weer in de verte het vasteland van Friesland én Groningen liggen. En op de banken voor het strand kun je regelmatig zeehonden spotten. Ook tijdens een dagtrip hebben we alle tijd om de bloemen in het duin te bewonderen, om op het strand de wind door onze haren te voelen strijken, om de vogels op de kwelders te zien, de zilte smaak van zeekraal te proeven en het wad te ruiken. Om Schiermonnikoog even intens te beleven.
 
In het dorp staan nog vele, prachtig gerestaureerde, eilander huizen. Het oudste dateert uit 1721. Wonen in Schiermonnikoog, betekent wonen in een rijk natuurgebied. En na een dag actief recreëren, zijn er ’s avonds voldoende gelegenheden voor ons om daar lekker te dineren en van een goed glas wijn te genieten. 

Natuurlijk zijn in de zomer de uitgestrekte stranden, de Noordzee, de prachtige duinen en de bossen de grootste trekkers. De stranden van Schiermonnikoog worden gerekend tot de breedste van Europa. Voor de kust van het eiland is de zee, de “onderwater-delta”, ondiep. De zandbanken die aldaar ontstaan, verplaatsen zich in de richting van het eiland en groeien vast aan het brede strand, dat zo nog breder wordt. Er is dus genoeg ruimte voor iedereen om te zonnen, zwemmen, vliegeren of heerlijk langs de waterlijn te lopen. Voor ouders met jonge kinderen: een deel van het strand wordt in het hoogseizoen bewaakt.
 
Schiermonnikoog is al vanaf 1989 een Nationaal Park, een bijzonder natuurgebied dat goed beschermd moet worden voor de generaties die na ons komen. Het is een onderdeel van een keten van 20 Nationale Parken die samen een beeld geven van de verscheidenheid aan natuurlijke landschappen die je in ons land aantreft. Het grootste gedeelte van dit veelzijdige eiland is natuurgebied, men vindt er zowel duinen, strand, bossen, wad en polder. De helft van alle planten en bloemen die in de Nederlandse flora staan vermeld, zijn op het waddeneiland Schiermonnikoog terug te vinden. Maar Schiermonnikoog is vooral bekend als vogeleiland. Zelfs in het toeristisch hoogseizoen verblijven er nog altijd veel meer vogels dan mensen. Er wordt wetenschappelijk onderzoek gedaan en in het Bezoekerscentrum wordt informatie gegeven.


Naast de toegangsdeur van de vuurtoren van Schiermonnikoog troffen we tot onze verrassing een haiku aan. Jan Loman schreef dit gedicht ter ere van het 150-jarig bestaan van de vuurtoren. 

                                           Op eigen wijze
                             deelt het kustlicht de nacht in
                                         zolang het opvalt.

De oersetting:                 

                                           Op eigen wize
                             dielt it kustljocht de nacht op
                                        salang’t it opfalt. 
foto

 

 

 

 

 

 

 De TIEN van TIEN uur TIEN.  Enkele min of meer toepasselijke spreekwoorden, gezegden:

Zon op m’n benen, zand tussen m’n tenen, de vingers van de wind door m’n haar…ik heb het mooi voor elkaar.

Mooie momenten waarderen we meestal pas …als ze voorbij zijn.

Parkeren is net kleuren, je moet binnen de lijntjes blijven.

Ieder loopt door de wei…weinigen zien de bloemen.

Vakantie: de ochtendstond heeft lood in de kont.

De meeste bijen zoemen bij de zoetste bloemen.

222. At men te folle drinkt op sûnens fan in oar wurdt men sels siik.
Men bederft zijn gezondheid door te veel op die van anderen te drinken.

221. Dy’t noait tiid hat, kin der net mei omgean.
Wie nooit tijd heeft, kan er niet mee omgaan.

Wolst mei my ferdwale ? Ik wit it paad ………..
Ga je mee verdwalen? Ik weet de weg.

220. Wat djipper de see, wat platter de fisk.
Hoe dieper de zee, hoe platter de vis.

foto

Een haiku van Johanna Kruit, oersetting Peter Hans van den Muijzenberg.

 
            Met gouden sterren                     
heeft iemand de zee versiert  
nu het avond wordt.

Mei gouden stjerren
hat ien de see fersiere
no’t it jûntiid wurdt.

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.fanvanfryslan.nl/wordpress/2007/04/afdraaien-op-schiermonnikoog-weekblog-2007-17/

Weekblog 2007-16: Een goede buur is beter dan een verre vriend.

foto

 

 

 

EEN GOEDE BUUR . . . . .

Alle begin is moeilijk, maar…. een goed begin is spreekwoordelijk alvast het halve werk. Daarom: als ik iets wil schrijven begin ik de dag met een goede eerste kop koffie.  Foar de kofje net eamelje, zeggen de Friezen (vrijelijk vertaald: Voor de koffie niet E-mailen). Elke ochtend kan ik kiezen of ik het mooie van die dag wil zien….of niet. Immers: Het cadeau van nu is vandaag, En: een bloemetje hoort er dan bij, dus Ik pluk de dag en stop hem in een cache. Dat archief-kastje moet ooit eens worden geleegd, dus zó kan ik lekker bezig blijven. Mooie herinneringen voor later…kun je alleen NU maken. In mijn “grabbelton” is inmiddels zoveel te vinden, dat ik altijd iets speciaals aantref om over te schrijven. Ook al is het onzin: ik heb er altijd zin in. Immers: De zin van het leven is…. zin erin hebben.

Nou ja, meestal heb ik er wel zin in. Niet altijd dus: niet als bijvoorbeeld mijn computer niet precies wil doen wat ik wil en ontiegelijk snel heel zorgvuldig fouten maakt. Misschien ligt het aan het toetsenbord en is dat ding er stiekem op gebouwd om mijn fouten in de computer te brengen. Soms erger ik me wel wat aan dat domme ding, maar een oude boom valt niet na de eerste slag. Dus blijf ik meestal aanmodderen tot ik inzie dat ik het voorliggende probleem toch niet zélf kan oplossen. Mopperen heeft weinig zin, want (218)  dy’t altiten gromt hat in hûnelibben (wie altijd gromt heeft een hondenleven).
(217) Brûk dyn ferstân, sei de man en hy smiet de komputer it finster út. Zó ver wilde ik bij een recente problematiek nog niet gaan. Ik besefte: wie de lat hoog legt, gaat er gauw aan onderdoor. Dus stelde ik niet uit tot morgen wat ik vandaag door een ander kon laten doen. Na enige ootmoed verzameld te hebben middels een tweede kopje koffie, riep ik mijn vrijwillige, zeer deskundige computerhulp in met in m’n achterhoofd de mijns inziens zeer wijze spreuk: Wie het ver zoekt kan het dichtbij niet vinden ofwel Wie het dichtbij niet kan vinden is ver van huis.

Mijn buurman-computer-vriend kwam bij mijn hulpgeroep meteen langs, want zoals hij meestal zegt: Een goede hond blaft niet zonder reden. Iedereen lijkt verstandig….tot hij z’n mond opendoet, dus na een korte probleem-annaliese hield ik m’n mond, zette verse koffie en liet hem z’n herstel-gang gaan.

Dat technische gepuzzel is mijn pakkie-an niet. Het is zoals de boer zei: “Ieder diertje zijn pleziertje” en hij joeg de stier de wei in. Eventjes serieus: ik waardeer mijn buurman bijzonder voor zijn vrijwillige, onbetaalbare hulp. In de regel krijgen vrijwilligers niets betaald. Niet omdat ze niets waard zijn maar juist omdat ze onbetaalbaar zijn. En wat vriendschap betreft: de Friezen zeggen: (216) Freonen is in seltsum besit as men yn ‘e nederklits sit. Nou, de duistere wolken in mijn digibetisch hoofd, indachtig het spreek-woord (215)  Tsjûstere wolken kinne lang hingjen bliuwe, waren al snel verdwenen…. als sneeuw voor de zon. En na die verlichting hieven wij toen een glêske Beerenburg op naar de tegel aan de wand met de spreuk:  Neem het leven maar niet serieus… je komt er toch niet levend van af.
Dus: Eind goed…al goed.                                                                HV NL

 

foto

                                  

                                   

 

                                    Een hommel zoemt voorbij,
vliegt onmiddellijk terug;
bloempje vergeten?

 

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.fanvanfryslan.nl/wordpress/2007/04/weekblog-2007-16-een-goede-buur-is-beter-dan-een-verre-vriend/

Weekblog 2007-15: EILANDGASTEN voor AMELAND.

Ik heb een speciale band met Ameland. Want mijn ouders verhuisden met mijn jongste zus nog naar dat Friese Wadden-eiland toen mijn vader 70 jaar werd. Er was in het begin veel hulp nodig, want de oude woning die gekocht was moest worden opgeknapt. Maar daarvoor én heel lang na die verkassing konden wij op Ameland in diverse onderkomens van tent tot hotel echt genieten van het gevarieerde landschap (214)
 
Slechts drie kwartier varen over het Wad en je bent in een andere wereld. Die wereld heet Ameland, het mooiste eiland en Nederlands mooiste stukje buitenland!
 
Een wereld van natuur, cultuur, rust en ruimte (213)
Een wereld waar de natuur nog echt is
Een wereld waar eb en vloed het ritme bepalen
Een wereld om eindeloos over het brede strand te lopen
Een wereld die uitnodigt om gezond en actief bezig te zijn
Een wereld waar tijd is voor jezelf en anderen
Een wereld waar je dat doet wat je zelf wilt 
Een wereld met uitgestrekte bossen en gezellige dorpjes
Een wereld om steeds terug te keren

Aanrader voor een dagtocht: Ameland is ook vanuit de Randstad snel en gemakkelijk bereikbaar (212) De auto mag mee, maar het is beter deze in het Friese Holwerd te laten staan en op het eiland in de hoofdplaats Nes een fiets te huren. Heel sportief en avontuurlijk is natuurlijk het WADLOPEN: het onder leiding doorwaden van het wad bij eb.

Actief op pad? De schelpen van het fietspad door bos en duin knerpen onder je banden. Op het zonnige terras in het dorp hangt de heerlijke geur van koffie en appelgebak…(209) 
Op Ameland kan dat allemaal!
Mijn vrouw en ik houden nu meer van rustig genieten (211). Lekker in de zon (210,206) met het lijf in het warme zand, een windje in het haar, luisteren naar het geroep van de meeuwen (208,207)  en de ruisende branding. 

En met deze haiku in gedachten:

As ’t der west hast
hast oan twa wurden genôch:
ûnferjitlik moai.
Wie hier is geweest
heeft aan twee woorden genoeg: 
onvergetelijk mooi. 

 

 

foto 

 

 

 

214. Bûten op it fjild besjogge wy in libben wûnderskilderij.
        Buiten op het veld beschouwen wij een levend wonderschilderij.

213. Wie hoog komt, kan ver zien

212. In fersetsje op syn tiid makket elts minske bliid. 
        Een verzetje op z’n tijd maakt elk mens blij.
 
211. Dien wurk jout noflik rêsten. 
       Na gedane arbeid is het genoegelijk rusten.

210. Wêr ’t wy op ‘e wrâld ek binne, oer ús skynt deselde sinne. 
       Waar wij op de wereld ook zijn, boven ons schijnt dezelfde zon.

209. Ien apel deis besoarget de dokter yn ‘e panne minder fleis. 
        Eén appel per dag bezorgt de dokter minder vlees in de pan.

208. Alle seine komt fan boppe, sei de man en in fûgel skiet him op syn kop.
         Alle geluk komt van boven, zei de man en een vogel scheet hem op z’n kop.

207. God jout de fûgels de kost, mar hja moatte der wol om fleane. 
        God geeft de vogels de kost, maar ze moeten er wel om vliegen.
 
206. Wês in sinnestriel, in oar hat der ferlet fan. 
         Wees een zonnestraal…een ander heeft er behoefte aan.
foto 

Op Ameland gaat 65+ GRATIS met de bus.
 
Het gratis busvervoer voor senioren op Ameland bevalt zo goed dat besloten is de proef met een jaar te verlengen.



Dy ’t heech komt….kin fier sjen.

Sniewite skulpen
de iene nei de oare,
beide bûsen fol.
 
 



Wat prachtich datst hjir eefkes omstrúnst.

 

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.fanvanfryslan.nl/wordpress/2007/04/weekblog-2007-15-eilandgasten-voor-ameland/

Weekblog 2007-14. Toeren op TERSCHELLING: nóg een PAREL VAN HET WAD. Extra: een ONderLINER.

Ons leven lang brachten we vele vakanties door op Skylge: als kinderen met onze ouders. En later als vrijgezel, verliefd, verloofd, getrouwd..zonder en mét onze kinderen. Nog steeds komen we er graag, want met zijn dertig kilometerlang zandstrand, de vele bossen, leuke dorpen, lange fiets-en wandel-paden biedt Terschelling talloze mogelijkheden tot genieten (198,200,201) én actieve ontspanning.
foto

Maar liefst tachtig procent van het eiland is natuurterrein. Van de reservaten is de Boschplaat zelfs een Europees Natuurgebied. Dit eiland, een stukje “buitenland in eigen land”,  kent een enorme vogel- en plantenrijkdom (203). Uniek is de plaatselijke cranberry-teelt. Zie voor enkele recepten de editie van ONLINERS weekblog 35 (1 september 2006).

Ook dit eiland kent een speciaal klimaat (199,202) vanwege de aanwezigheid van zee en wind.  De auto mag mee (196,197) maar je kunt er ook heerlijk fietsen (over zeventig kilometer aan fietspaden) of wandelen in bos en duin. En: verveling is niet nodig, want er zijn altijd wel mogelijkheden tot zeilen, surfen, zwemmen in zee of bad, zeevissen, paardrijden, tennissen enz.

Op de boot van Harlingen naar Terschelling-west is het gezellig druk en lijkt het eiland vol te stromen (204). Maar altijd konden wij een gastvrij onderdak vinden op de camping of in een pension, appartement, hotel, caravan, chalet of zomerhuisje in Oosterend, Hoorn, Lies, Formerum, Midsland, Baaiduinen of West-Terschelling. Dus ook deze PAREL van het WAD blijft ons altijd trekken. Voor meer informatie over Terschelling: zie de link in de rechter LINK-KOLOM.
———————————————————————————————————–

196. Moai fytswaar, sei de man en hy stepte yn de auto. Luikees, er zijn genoeg fietsen te huur op Terschelling.

197. Dy ’t it earst yn ‘e roef komt, hat kar fan plak. Als je auto mee moet, dan doe je er verstandig aan te reserveren.

198. Al is Fryslân plat, it hat syn hichtepunten. Jazeker, de PARELS van het WAD.

199. Tsjustere wolken kinne lang hingjen bliuwe. Pessimist: morgen is het weer vast beter.

200.  Dy ’t heech komt….kin fier sjen. Zeker, als je bovenop de Brandaris zou kunnen staan.

201. De wierhyd giet net mei de sinne ûnder. Desondanks zijn de zonsondergangen prachtig.

202. Súdwyn kâld wurdt komselden trije dagen âld. Ziek weer is snel weer beter.

203. Alle seine komt fan boppe, sei de man en de fûgel skiet him op syn kop. Ja, dat heb je met al dat gevogelte.

204. As ’t net sile wol moat men lavearje. Als het op de boot druk is, moet je wel wat inschikken.


Een brokje geschiedenis:
         In 1660 beklom Karel II, oom van Willen III, na als balling een vorstelijk onderdak in Holland te hebben gekregen, de Engelse troon. In 1664 verklaarde deze ondankbare hond de oorlog aan de Nederlanden. In het pestjaar 1665 kwam het tot een grote zeeslag met in beide kampen een groot verlies aan zeeschepen, manschappen en bevelvoerders. In juni 1666 raakte de Nederlandse vloot van zes eskaders onder Michiel de Ruyter op de Noordzee slaags met de Engelse vloot onder bevel van de prinsen Robert en Monk.
Terschelling nam vroeger een strategische plaats in tussen de Hanzesteden aan de Zuiderzee en de Noordzee. Die macht was niet naar de zin van de Engelsen. Na een volgende zee-schermutseling in augustus kwamen de Engelsen terug. Admiraal Robert Holmes schoot in het ’duivelse’ jaar 1666 op de rede van Vlieland 170* VOC-schepen aan puin. Daarna trokken diens matrozen naar Terschelling om te plunderen. Daarbij brandden ze heel West- Terschelling tot de grond toe af.  Slechts 30 gebouwen, waaronder de 55 meter hooggelegen Brandaris (de vuurtoren uit het jaar 1594), werden gespaard. Mogelijk als ‘wraak van de goden’ brandden nauwelijks een maand later in Londen 35.000 * woningen af.
* Bron: ‘Geschiedenis van Friesland’.


Jelle moet van zijn zonnebadende ouders zijn zusje meenemen als hij gaat vissen. Hij komt met een gezicht als een donderwolk weer terug. Jelle: ‘Ik ga nooit meer vissen met Meike.’ Moeder: ‘De volgende keer moet je haar maar uitleggen dat ze rustig moet zijn.’ Jelle: ‘Ze is stil genoeg, mem, maar ze eet alle zeepieren op!’


Natuur-impressies: boven: naar een Japanse haiku (auteur onbekend, Friese bewerking Jurjen van der Meer).

      Spintsje op ‘e wyn.
Hjoed hinget dyn libben 

                               oan in siden triedsje.                                  
————————————

   Geen blaadje beweegt.
 Rimpeling van de vijver,
       een salamander.           HV

foto

OANT SJEN

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.fanvanfryslan.nl/wordpress/2007/04/weekblog-2007-14-toeren-op-terschelling-nog-een-parel-van-het-wad-extra-een-onderliner/

VLIELAND-VAKANTIE, de spreekwoorden van tien uur tien over: HET ZEEGAT UIT.

 

VLIELAND, parel van het WAD.

Waar de Noordzee Friesland kust ligt een oase van ruimte en rust.
VLIELAND, oogverblindend mooi en oorverdovend stil.

foto

Mijn lief en ik hadden het geluk om voor een frisse uitwaaiweek er een zomerhuisje te kunnen huren. Op een unieke locatie, met een adembenemend uitzicht op een immens duingebied vlak voor de branding. Zo in het vroege voorjaar of de vroege herfst met wat minder eilandgasten, is de anderhalf uur durende bootreis vanaf Harlingen-haven in onze beleving al een deel van de vakantie. En daarna komt een week van onthaasten en ont-stressen: even geen prikkels van “ik moet dit en ik moet dat ook nog”.

Want we “doen” daar eigenlijk helemaal niets. Behalve dan einde(r)loos genieten van het magnifieke uitzicht, struinen door de nog  zonbestraalde duinen, met blote benen door de koele branding *, fietsen door de groene dennenbossen. Even het verst weg van de drukte van de vastewal, nog nét in Nederland. Terug in de tijd. En vanzelfsprekend: zitten in de zon, lekker eten in het dorp met “in protte wip yn ’t glêske” erbij (deze keer Juttersbitter of een Vliekeurtje) en ongestoorde nachten.

Eigenlijk is een week tekort om onze koppen door de zeewind helemaal leeg te laten blazen. Daarom komen wij maar al te graag bij gelegenheid terug om weer te ervaren dat niets Vlieland kan evenaren.

                                         

Yn ’e fierte Flylân,
dêr’t loft en wetter meiinoar wrakselje
en sinne en see ferrane.

 

 

  

* Vlieland kent een 12 kilometerlang zandstrand om te wandelen, te zonnebaden, te vliegeren, te paardrijden, om er te zwemmen of te vissen in zee. Vlieland heeft een eigen klimaat, anders dan onze Friese weerman Piet Paulusma voorspelt: minder regen en meer zonne-uren dan elders in Nederland. Alleen de eilanders mogen er autorijden. Een troost: er zijn volop fietsen te huur en binnen loopbereik ligt al het nodige : het enige dorp (Vlieland-Oost) aan het Wad, de bossen er pal achter, het haventje, de duinen, zon en zee.  Behalve de hoogste duin van Nederland met daarop de kenmerkende rode vuurtoren heeft Vlieland ook nog de grootste zandvlakte van Noordwest Europa ( de Vliehors). Voor de actievelingen is er van alles te doen: klik maar op de info-link in de kolom hier rechts.

 


          
Op de boot naar Vlieland zitten twee vakantiegangers met elkaar te praten. Zegt de ene: ‘Ik ben met de trein gekomen, eigenlijk zo’n slecht alternatief nog niet’.
‘Hoezo?’ vraagt de andere, die de auto bij de haven van Harlingen langparkeerde.
‘Nou, de trein is wel twee keer zo duur als de auto, maar het duurt dan ook wel twee keer zo lang!’
 

195. Wachtsje jim foar noardewyn, en al to gleije sinneskyn.
Wacht je voor de noorderwind en al te sterke zonneschijn.
(betekenis: laat je niet teveel in met de minsten en de hoogsten.)

194. Men moat it seil net heger lûke as de mêst.
Men moet het zeil niet hoger hijsen dan de mast.
(betekenis: men moet nooit meer willen dan waar geld voor is.)

193. Under in steand seil is it maklik kloetsjen.
Onder een staand zeil is het gemakkelijk bomen.
(betekenis: een vast inkomen is niet te versmaden.)

192. As it tij ferrint moat men de beakens fersette.
Als het tij verloopt, moet men de bakens verzetten.
(betekenis: men moet zich aanpassen aan de veranderingen.)

191. Skippers skoftsje net as se sile kinne.
Schippers schaften niet als ze kunnen zeilen.
(betekenis: Als het werk wacht is het geen tijd om te rusten.)

190. Tsjûstere wolken kinne lang hingjen bliuwe.
Donkere wolken kunnen lang blijven hangen.

189. As’t net sile kinst moatst wol leaverje.
Als je niet kunt zeilen moet je wel laveren.

188. Hoe hurder it waait, hoe fêster trêd.
Hoe harder het waait, hoe vaster tred.

187. It roer moat yn ’t wetter bliuwe.
Het roer moet in het water blijven.

186. Nei wei en lêst komt wille en rêst.
Na weg en last komt pret en rust.

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.fanvanfryslan.nl/wordpress/2007/03/vlieland-vakantie-de-spreekwoorden-van-tien-uur-tien-over-het-zeegat-uit/

Weekblog 2007-12: BETREKKELIJKHEDEN.

        Friesland is een schitterende provincie, waar je nog kunt genieten van de verre uitzichten. Ver kunnen kijken is goed voor een mens. Ik denk dat het wijde landschap meegeholpen heeft om het Friese volk te vormen: nuchter en toch opgewekt en vooral heel erg sociaal. Ja, het socialisme is ontstaan in Friesland.

                 De eeuwenlange strijd tegen de elementen en tegen talloze pogingen tot plundering, brandschatting en overheersing* resulteerde in de Friese grondhouding van: eerst de kat uit de boom kijken, niet alle mooie praatjes voor lief aannemen, op een zelfbewuste manier kritisch naar de ontwikkelingen kijken. Kortom: de Fries heeft van nature een relativerende kijk op de wereld.

                 Het Fries is een mooie, oude taal. Maar de doorsnee Fries is meer een doener dan een prater. De Fries, het betrekkelijke van alles inziend, is kort van stof maar uit zich inhoudelijk scherp. Het sprekwurd en de sei-siswize, eveneens kort en krachtig, horen daarom bij uitstek bij de Fries.


 

185. ’t Is in min spul, immen dy’t oer ’t hynder tild is wer yn’t midden fan ’t seal te krijen.
Het is heel moeilijk, om iemand die over het paard getild is weer midden op het zadel te krijgen.

184. Mar hy byt sa goed as tweintich oare, sei it âld wyfke en se hie noch mar ien tosk.
Maar deze bijt net zo goed als twintig andere, zei het oude vrouwtje, en ze had nog maar één tand.

183. Ik hâld my oan it âlde, sei de boer, dan kom ik fansels wer yn’ e moade.
Ik hou me bij de oude leus, zei de boer, dan wordt ik vanzelf weer modieus.

182. Der is noch noait in brânkast achter in lykwein oan riden.
Er is nog nooit een brandkast achter een begrafeniswagen gereden.

181. Mannichien moat dea wêze om libben foar ús te wurden.
Velen moeten dood zijn om voor ons te gaan leven.

180. Ripe parren en jonge fammen kinne net duorje.
Rijpe peren en jonge meisjes zijn niet lang houdbaar.

179. De slak en de hazze hawwe op ‘e selde dei âldjier.
Voor de slak en de haas is het op dezelfde dag Oudjaar.

178. De moaiste apels binne faak yn ‘t hert ferrotte.
De mooiste appels zijn vaak in ’t hart verrot.

177. Pikerje net..it komt doch oars.
Pieker niet…het komt toch anders.

176. Foar in mûs is de kat in tiger.
Voor een muis is de kat een tijger.


 

* Anno 339: ODIBALD (die, gelijk aan de vorige Hertogen en Prinsen, in Stavoren verblijf hield), bouwde Ezonstad aan de Lauwers. De naam van het stadje zou ‘oeverstrook aan de Ee’ betekenen. De stad werd vooral gebouwd om het Noordelijke Friese land tegen de invallen van zeerovers te beveiligen.

Over de ondergang van Eson verhaalt een Middeleeuws geschrift: ‘Hoe als men duysent twee hondert ende dertich screef, is Ezonstadt aen de Louwerts zee geleegen, deur een ongehoorden zeer hoogen waetervloedt ende stormachtigen wind geheelyck vergangen ende wech gedreven, oock alsoe geheel verdroncken’.
De kroniek uit de Middeleeuwen vertelde over grachten, standswallen en poorten.

* Anno 2006: Gelegen 13 kilometer van Dokkum, op de grens van het Nationale Park Lauwersmeer, is door Landal het 42 ha grote recreatiepark Esonstad, zoals de Friese vestingstad uit vervlogen tijden, in oudfriese stijl opgetrokken. Vanaf vrijdag 6 april 2007 start rederij Wagenborg als proef een dagelijkse vaarverbinding met de catamaran Esonborg tussen Esonstad en het Friese eiland Schiermonnikoog.


   Greiden in Fryslân,
snie- en mokbespikkelje,
grauwe wolkenloft.


Friesland weideland,
meeuw- en sneeuwbespikkeld,
grijze wolkenlucht.            HV


 

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.fanvanfryslan.nl/wordpress/2007/03/weekblog-2007-12-betrekkelijkheden/

Weekblog 2007-11: WEERBERICHT van ONLINERS uit FRYSLÂN

foto

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DE TSIEN FAN TSIEN OERE TSIEN GIET OER IT WAAR

Hollanders hebben altijd wat te klagen over het weer.
Maar de Friezen kunnen er ook wat van.
Logisch: onder een dik wolkenpak, vanuit alle hoeken bedreigd door water en wind……..

 

175. Moarns read, jûns wetter yn ‘e sleat.

174. In súdeaster rein is in sang sûnder ein.
Zuidwester regen is gezang zonder eind.

173. In kring om ‘e sinne, wetter op ‘e finne.
Een kring om de zon, water op de wei.

172. Seefûgels op it grien, it waar gemien.
Meeuwen op het groen, het weer gemeen.

171. Seefûgels op it wetter, it waar wurdt better.
Meeuwen op het water, het weer wordt beter.

170. As april blaast op syn hoarn is it goed foar gers en koarn.
Als april blaast op zijn hoorn is dat goed voor gras en koren.

169. Komme de hûnsdagen mei tige rein, dan komt in wiete tiid sûnder ein.
Komen de hondsdagen met veel regen, dan komt een natte tijd zonder eind.

168. As mei Sint Marten de einen op it iis stean, moatte se mei Krysttyd troch it slyk gean.
Als met St. Maarten de eenden op het ijs staan, moeten ze met de Kerst door het slijk gaan.

167. It is net altyd moai waar en foar de wyn.
Het is niet altijd mooi weer en de wind mee.

166. Elke wolk hat in sulveren râne.
Elke wolk heeft een zilveren randje.


Grijze ochtendmist;
zonnekracht geeft mijn bloempjes
straks hun kleurenpracht.

Twee vlinders, geel, wit
fladderen in de middagzon.
Om en om en om en om……
 
De namiddagzon
overtrekt het grasgroene land
een gouden avondkleed.

Het weer in Friesland is even eigenzinnig en boeiend als Friesland zelf. Door invloed van de Noordzee en de meren heeft de provincie een opmerkelijk aantal verschillende weertypen in de diverse streken. Voor weerman Piet Paulusma was dat een reden om alle verschillen eens in kaart te brengen. Zijn boek geeft je begrip voor de verschillen tussen weer en klimaat, aan wolken en belangrijke weersvoorspellers, gevaarlijke weersomstandigheden, bijzondere verschijnselen en de invloed van het weer op de mens.



Weerman           Piet Paulusma in zijn boek ‘Friesland en het weer’:

It waar yn Fryslân is eigensinnich en boeiend as Fryslân sels. Troch ynfloeden fan de Noardsee en de marren hat de provinsje in opmerklik soad waartipen yn de ûnderskate streken. Foar waarman Piet Paulusma wie it in reden om alle ferskillen in kear yn kaart te bringen. It boek jout ek oandacht oan de ferskillen tusken waar en klimaat, oan wolken en wichtige waarfoarsizzers, gefaarlike waarsomstannichheden, bysûndere ferskynsels en oan de ynfloed fan it waar op de minsken.


Morgenrood, ’s avonds water in de sloot.

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.fanvanfryslan.nl/wordpress/2007/03/weekblog-2007-11-weerbericht-van-onliners-uit-fryslan/

Load more