web analytics

Ierde-ljocht (gedicht)

Hieronder een gedeelte van IERDE-LJOCHT  LIGHT OF THE EARTH  ( Fedde Schurer- Utflecht 1930)

Ik kin ’t net keare dat de floed

fan sinnepracht myn heart berint

en dat myn jong en bûnzjend bloed

de moaie ierde fûl bemint,

dat hiel de rike, wûndre wrâld

myn finzen hâldt.

 

 

– De waarme weelde fan de dei,

de blom dy’t foar myn finster stiet,

de lytse brune faam dy’t mei

bananen by de doarren giet-

myn leafde neamt se allegear

aloan en wer.

 

 

In ljurk, dy’t yn ‘e súv’re moarn

de lege lânnen efterlit,

dy’t, dronken fan syn eigen toan,

oars net as sulv’ren blidens wit,

en as syn liet nei d’ ein ta rint

al wer bigjint,

 

sa springt myn hert út leed en ûnk,

út lege mieden fan fortriet

en sjit omheech, in ljochte fûnk,

in blinkend, selsforgetten liet

dat sjongend altyd heger klimt

en nea gjin ein mear nimt.

 

  Fedde Schurer

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.fanvanfryslan.nl/wordpress/2017/07/ierdeljocht-gedicht/